Caribena versicolor Email

Dorosła samica:

Dorosły samiec:

 

INFORMACJE OGÓLNE:

Nazwa łacińska:

Caribena versicolor

Nazwa polska:

Ptasznik wielobarwny.

Występowanie:

Ameryka południowa: Gwadelupa, Gwatemala, Martynika.

Biotop:

Las deszczowy.

Wygląd:

Samice dorastają średnio do ~6 cm DC, z rozpostartymi odnóżami natomiast do ~15 cm. Samce najczęściej są dorosłe mając ~4,5cm DC. Bardzo charakterystyczny pająk dla tego rodzaju. Młode osobniki koloru niebieskiego, z jaśniejszym ornamentem na odwłoku. Dorosłe pająki. Odwłok oraz odnóża czarne pokryte czerwonymi włoskami. Karapaks koloru turkusowego, dającego wrażenie połyskiwania. Większe osobniki również posiadają charakterystyczną plamkę, często myloną z miejscem po wyczesaniu – nic bardziej mylnego, gdyż żadne z rodzaju Caribena nie wyczesuje włosków parzących z odwłoka.

WARUNKI HODOWLI:

Terrarium:

Odpowiednie będzie terrarium o wymiarach np.: 20x20x30 cm. Oczywiście może być większe, to już zależy od nas. Najlepszym podłożem jest włókno kokosowe, o grubości ~3 cm. Jest to nadrzewny ptasznik, dlatego terrarium można wyposażyć w ściankę i/lub tubę korkową, po której pająk będzie mógł się wspinać, oraz uwije sobie gniazdo. Ważnym elementem jest również miseczka z wodą, która zapobiegnie odwodnieniu pająka, i jego śmierci. Niezbędna jest również wentylacja, która zadba o odpowiednią cyrkulację powietrza.

Młode osobniki trzymamy np.: w pojemnikach na mocz. Tam podłoża dajemy troszkę mniej: ~1,5 cm. Wiele hodowców również umieszcza w takim pojemniku patyczki na skos, które są podporą dla gniazda. Często też hodowcy popełniają błąd, robiąc zbyt duże dziurki wentylacyjne, przez które pająk ucieka.

Temperatura:

27-29°C, z nocnym spadkiem do ~25°C.

Wilgotność:

70-85%.

Żywienie:

Młodym osobnikom podajemy połowę mącznika, pinki, itp. Dorosłe natomiast karmimy drewnojadami, karaczanami, świerszczami, szarańczą itp. Musimy pamiętać również aby pozostałości niedojedzonego pokarmu usunąć z terrarium. Warto wiedzieć, że po larwach (np.: mącznikach, czy drewnojadach) nie pozostają resztki (chyba że ptaszniki nie zje całego), natomiast po karaczanach, żukach, świerszczach itp. zawsze pozostają resztki w postaci nie strawionego pancerzyka.

Rozmnażanie:

Stosunkowo łatwe. Samice rzadko bywają agresywne w stosunku do samców. Gdy jednak dojdzie do udanej kopulacji, samica po ~2 miesiącach składa kokon, w którym po kolejnych ~25 dniach pojawiają się nimfy I. Nimfy w tym stadium nie są zdolne do dalszego przemieszczania się, dlatego powinny pozostać w kokonie. Dopiero po następnych ~15 dniach nimfy I zaczynają linieć na nimfy II. W tym stadium powoli zaczynają się przemieszczać, a po ~20 dniach zaczynają ciemnieć. Jest to oznaka zbliżającej się wylinki L1.

Fot 1: Kopulacja dorosłych osobników

Fot 2: NII Caribena versicolor w inkubatorze

Fot 3: Grupa pająków w stadium L1

Uwagi/ciekawostki:

Bardzo pożądany gatunek, ze względu na atrakcyjne ubarwienie. Młode osobniki często bywają mylone z Caribena laeta. Jak wszystkie ptaszniki z rodzaju Caribena, tak i ten potrafi utrzymywać się na powierzchni wody. Potrafi dobrze skakać. Z powodzeniem można hodować w grupach zapewniając odpowiednią przestrzeń życiową, oraz ilość pokarmu. Nie znajduje się na liści CITES. Poprzednia nazwa Avicularia versicolor.

Opinia hodowcy:

Ptasznik ten jest dość wrażliwy na błędy hodowców, dlatego polecam go osobą które już jednak miały jakiś kontakt z tym rodzajem. Chętnie przyjmuje pokarm. Dymorfizm płciowy dobrze widoczny. Młode samice potrafią posiadacz bardzo wyraźną i dużą szczelinkę płciową.

Polecany dla:

Średnio zaawansowanych hodowców.

__________________________________________________________

Skala: 1 - 6

Siła jadu 1
Temperament 2
Trudność hodowli 3
Dostępność 1

Zdjęcia: Mac Santos of Philippines, mcluskuisms