Iridopelma hirsutum Email

Dorosła samica:

Dorosły samiec:

wkrótce!

 

INFORMACJE OGÓLNE:

Nazwa łacińska:

Iridopelma hirsutum

Nazwa polska:

-brak-

Występowanie:

Ameryka południowa: Brazylia

Biotop:

Las deszczowy.

Wygląd:

Samice tego gatunku dorastają średnio do ~5 cm DC, z rozprostowanymi odnóżami natomiast mierzą ~ 14 cm. Samce oczywiście są mniejsze i smuklejsze od samic: dorosłe zazwyczaj moją ~3,5 cm DC, oraz ~11 cm z odnóżami. Ubarwienie dorosłych, jak i młodych osobników jest atrakcyjne: dorosłe samice są koloru matowo-pomarańczowego, z jaśniejszymi końcówkami odnóży. Przez środek odwłoka przechodzi charakterystyczny lśniący czerwony pas. Praktycznie cały pająk pokryty jest różnej wielkości włoskami, takiego samego koloru jak ubarwienie. Dorosłe osobniki posiadają charakterystyczne dwa paski jasnego koloru na rzepce odnóży.

WARUNKI HODOWLI:

Terrarium:

Dla ptaszników nadrzewnych wymagane jest terrarium o względnie dużej wysokości. Dlatego dla dorosłego osobnika, odpowiednie będzie terrarium o wymiarach np.: 25x25x35 cm (dł. x szer. x wys.). Młode natomiast trzymamy w odpowiednio mniejszych pojemnikach np.: pojemnikach po żywności, sałatkach, pojemnikach na mocz itp. Jako podłoże najlepiej sprawdzi się włókno kokosowe o grubości ~3 cm. W celu przyozdobienia terrarium, oraz zapewnieniu ptasznikowi odpowiedniej przestrzeni życiowej, możemy zastosować tuby korkowe, których ptasznik użyje również do zrobienia gniazda. W terrarium można również zastosować miseczkę z wodą, którą należy systematycznie napełniać. Jeżeli tego nie zrobimy, będziemy musieli częściej zwilżać terrarium. Ważnym czynnikiem jest również wentylacja, która nie może być zbyt duża, aby nasz osobnik nie uciekł.

Temperatura:

Temperatura w dzień powinna oscylować w granicach ~25-29°C, z nocnym spadkiem o kilka stopni.

Wilgotność:

~80%

Żywienie:

Młode osobniki karmimy np.: pinkami, wylęgiem świerszcza, małymi mącznikami itp. Natomiast starszym, oraz dorosłym podajemy: larwy drewnojadów, mączników, karaczany, świerszcze, szarańcze itp. Musimy pamiętać również aby pozostałości niedojedzonego pokarmu usunąć z terrarium. Warto wiedzieć, że po larwach (np.: mącznikach, czy drewnojadach) nie pozostają resztki (chyba że ptaszniki nie zje całego), natomiast po karaczanach, żukach, świerszczach itp. zawsze pozostają resztki w postaci nie strawionego pancerzyka.

Rozmnażanie:

Nie należy do trudnych. Samice stosunkowo rzadko bywają agresywne w stosunku do samców. Po udanej kopulacji samica w przeciągu ~2 miesięcy składa kokon, w którym po kolejnych ~25 dniach pojawiać się zaczynają pierwsze pająki zwane nimfami I. W tym stadium nadal powinny zostać w kokonie, względnie inkubatorze. Po ~15 dniach nimfy I zaczynają linieć na nimfy II, które są już w stanie są przemieszczać. Średnio po ~20 dniach nimfy zaczynają ciemnieć i linieć na zdolnego do samodzielnego życia pająka L1.

Uwagi/ciekawostki:

Inne nazwy rzadziej używane to: Iridopelma hirsuta, Avicularia hirsuta, lub Typhochlaena pococki. Potrafi skakać. Nie wyczesuje włosków parzących z odwłoka. Posiada słaby jad.

Opinia hodowcy:

Jest to piękny, posiadający imponujące ubarwienie pająk. Potrafi zaskakiwać swoją szybkością. Chętnie przyjmuje pokarm. Młode osobniki swoim zachowaniem przypominają pająki z rodzaju Avicularia spp.

Polecany dla:

Średnio doświadczonych hodowców.

__________________________________________________________

Skala: 1 - 6

Siła jadu 2
Temperament 2
Trudność hodowli 2
Dostępność 4

Bibliografia:

  • Pocock, R.I. 1901.
    Some new and old genera of South American Avicularidae. Ann. Mag. nat. Hist. (7) 8: 540-555 [p. 550].