Hysterocrates gigas Email

Dorosła samica:

Dorosły samiec:

 

INFORMACJE OGÓLNE:

Nazwa łacińska:

Hysterocrates gigas

Nazwa polska:

-brak-

Występowanie:

Afryka: Kamerun

Biotop:

Pająk występuje w strefie dość zróżnicowanego klimatu., zarówno jeśli chodzi o temperaturę, jak i wilgotność. W Kamerunie wyróżnia się cztery strefy klimatyczne. W południowej i środkowej części kraju, do 6°N, występuje klimat równikowy wilgotny. Stałe temperatury w ciągu roku utrzymują się tam na poziomie 25-27 °C z minimalnymi amplitudami oraz wysokimi opadami. Roczny bilans opadów dla tejże części Kamerunu to ponad 1500 mm. Opady są równomiernie rozłożone w ciągu roku – brak jest pory suchej. Sezon o zmniejszonych opadach w ciągu roku jest tam słabo zaznaczony. Opady w tej strefie są większe i wynoszą ponad 2500 mm do 3000 mm w ciągu roku.

Południowy Kamerun porastają wiecznie zielone lasy tropikalne, które przechodzą stopniowo w sawannę gwinejską. Wzdłuż rzek rosną lasy galeriowe. Północna część kraju jest pokryta sawanną sudańską, a północne krańce sahelską. Pająk kopie dość głębokie norki, lub wykorzystuje opuszczone gniazda.

Wygląd:

Są to duże ptaszniki, i masywne ptaszniki. Samice dorastają do ~9 cm DC, i ~18 cm z rozpostartymi odnóżami. Samce są mniejsze. Dorosłe mierzą ~4-6 cm DC. Ubarwienie to głównie kolor brązowy. Odwłok jest porośnięty bardzo krótkimi włoskami, przez co przypomina gładki. IV para odnóży krocznych jest najgrubsza, i najsilniejsza. Osobniki w niedługim okresie po wylince są czarne.

WARUNKI HODOWLI:

Terrarium:

Dla dorosłej samicy, terrarium powinno mieć wymiary ~20x20x35 cm. Jako podłoże możemy zastosować różne kombinacje, np: ziemię, torf, włókno kokosowe, bądź mieszankę tych substratów. Pająk kopie dość głębokie gniazda, dlatego gruba warstwa podłoża jest obowiązkowa, jeśli chcemy aby terrarium przypominało naturalne siedlisko pająka. Dodatkowy wystrój terrarium jest zbędny. Ważnym elementem każdego terrarium jest jednak wentylacja. Terrarium powinno być otwierane od góry. Młode osobniki hodujemy w odpowiednio dobranych, i dostosowanych plastikowych pojemnikach. Warstwa podłoża powinno być większa, niż u ptaszników naziemnych. Jej grubość zależy od stadium pająka. Pamiętajmy oby podłoże nie wyschło całkowicie, ponieważ może to spowodować zasypywanie się tuneli.

Temperatura:

~26-28°C, z nocnym spadkiem o kilka stopni.

Wilgotność:

~70%

Żywienie:

Młodym osobnikom podajemy połowę mącznika, pinki, itp. Dorosłe natomiast karmimy drewnojadami, karaczanami, świerszczami, szarańczą itp. Musimy pamiętać również aby pozostałości niedojedzonego pokarmu usunąć z terrarium. Warto wiedzieć, że po larwach (np.: mącznikach, czy drewnojadach) nie pozostają resztki (chyba że ptaszniki nie zje całego), natomiast po karaczanach, żukach, świerszczach itp. zawsze pozostają resztki w postaci nie strawionego pancerzyka.

Rozmnażanie:

Rozmnażanie nie należy do wyjątkowo skomplikowanych, czy trudnych. Oczywiście zdarza się że samica jest agresywna w stosunku do samca, jednak jest to reakcja normalna, a do zjedzenie samca przed kopulacją dochodzi dość rzadko. Oczywiście wyjątkiem jest sytuacja, gdzie samica jest niedojrzała. Samiec po kopulacji jest zazwyczaj zjadany. Jeśli chcemy go oszczędzić, samicę po kopulacji musimy natychmiast odizolować od partnera. Kokon pojawia się po około trzech miesiącach. W zależności od wielu czynników, może się w nim znaleźć do kilkuset jaj. Zazwyczaj jest to ~200 sztuk.

Fot 1: Samica z kokonem

Fot 2: Kokon po otwarciu

Uwagi/ciekawostki:

Pająk nadaje się do hodowli grupowej. Potrafi dłuższy czas przebywać pod wodą, co chętnie czyni, jeżeli zapewnimy ku temu warunki. H. gigas jest jednym z 19 przedstawicieli tego rodzaju. Sklasyfikowany przez Pocok’a w 1897 roku. Nie znajduje się na liście CITES. Dysponuje dość silnym jadem. Bywa agresywny.

Opinia hodowcy:

-brak-

Polecany dla:

Doświadczonych hodowców.

__________________________________________________________

Skala: 1 - 6

Siła jadu 5
Temperament 3
Trudność hodowli 3
Dostępność 1

Bibliografia:

  • Pocock, R.I. 1897.
    On the spiders of the suborder Mygalomorphae from the Ethiopian Region, contained in the collection of the British Museum.
    Proceedings of the Zoological Society of London 1897: 724-774 [p. 762].
  • Zdjęcia: eonore, Jmugleston