Ceratogyrus marshalli Email

Dorosła samica:

Dorosły samiec:

Spermetka dorosłej samicy: (fot: nezu)

 

INFORMACJE OGÓLNE:

Nazwa łacińska:

Ceratogyrus marshalli

Nazwa polska:

-brak-

Występowanie:

Afryka: Mozambik, Zimbabwe.

Biotop:

Pająki z Zimbabwe znajdują się na obszarze dwóch stref klimatycznych. Pierwsza to obszar klimatu zwrotnikowego na południu kraju, a druga to obszar klimatu podrównikowego. Południe kraju, zwłaszcza dolina rzeki Limpopo, to tereny, gdzie średnio w ciągu roku spada zaledwie około 400 mm deszczu. Cały obszar południowego Zimbabwe jest suchy, a średnia wysokość opadów wynosi tam od 500 do 600 mm. Środkowa część kraju otrzymuje więcej opadów: średnio jest to od 600 do 900 mm rocznie. Jeszcze wyższe opady występują na północy i na północnym wschodzie. Największe ilości opadów otrzymują obszary górskie – maksimum to 1400 mm rocznie. W kraju występuje jedna pora sucha i jedna deszczowa, obie trwają po pół roku.

Amplitudy termiczne są dość wysokie z racji oddalenia od równika, suchości klimatu i oddalenia od mórz i oceanów. Średnie roczne temperatury wynoszą od 16 do 21 °C. Najcieplejsze obszary Zimbabwe leżą na północy kraju. W najcieplejszym miesiącu listopadzie temperatury wynoszą średnio 27 °C, a w najchłodniejszym lipcu – około 22 °C. Zimbabwe pomimo swego położenia geograficznego nie cechuje się upalnymi temperaturami.

Wygląd:

Samice tego gatunku dorastają do ~6 cm DC, oraz ~12 cm z rozpostartymi odnóżami. Samce są znacznie mniejsze. Dorosłe zazwyczaj mierzą ~3 – 3,d cm DC. Rodzaj Ceratogyrus spp. jest atrakcyjnym rodzajem, głównie we względu iż większość gatunków posiada charakterystyczny róg po środku karapaksu. Tak jest również i w tym przepadku. U dorosłych samic mierzy on ~1 cm. Poza tym karapaks jest czarny, z kilkoma jaśniejszymi prążkami. Odwłok jest szary, w większości pokryty czarnymi plamkami. Jego spód opasa kremowa obrącz. Odnóża są szaro-beżowe, ozdobione liniami na niektórych częściach. Róg zaczyna się pojawiać ~4 wylinki. Małe pająki są szare. Dorosłe samce posiadają niewielki róg (~5 mm), oraz cienkie, ale długie odnóża.

WARUNKI HODOWLI:

Terrarium:

Dla dorosłej samicy odpowiednie będzie terrarium o wymiarach ~30x30x30 cm. Jako podłoże najlepiej jest zastosować piasek, lub jego mieszankę w torfem, czy włóknem kokosowym. Ze zwilżania podłoża można zrezygnować, jednak wówczas niezbędna jest miseczka z wodą, która musi być systematycznie napełniana. Obowiązkowa jest również wentylacja zapewniająca cyrkulację powietrza. W terrarium mogą znaleźć się elementy schronienia, wykonane np.: z tuby korkowej poziomo ułożonej na podłożu. Młode osobniki trzymamy na włóknie kokosowym w pojemnikach po żywności, lub „kliszówkach”.

Temperatura:

~27-29°C z nocnym spadkiem do ~20°C.

Wilgotność:

~65%

Żywienie:

Młodym osobnikom podajemy połowę mącznika, pinki, itp. Dorosłe natomiast karmimy drewnojadami, karaczanami, świerszczami, szarańczą itp. Musimy pamiętać również aby pozostałości niedojedzonego pokarmu usunąć z terrarium. Warto wiedzieć, że po larwach (np.: mącznikach, czy drewnojadach) nie pozostają resztki (chyba że ptaszniki nie zje całego), natomiast po karaczanach, żukach, świerszczach itp. zawsze pozostają resztki w postaci nie strawionego pancerzyka.

Rozmnażanie:

Stosunkowo łatwe. Oczywiście jest cechą osobniczą chęć do chęci samej kopulacji. Samce po odbytym stosunku bywają zjadane. Samica zazwyczaj składa kokon po ~2 miesiącach. Znajduje się w nim ~30-150 jaj.

Fot 1: Pająki tuż przed kopulacją

Fot 2: Pająki podczas kopulacji

Fot 3: Napełniający bulbusy dorosły samiec

Uwagi/ciekawostki:

Są to agresywne pająki, które dysponują silnym jadem. Potrafią strydulować (wydawać syczące dźwięki). Nie wyczesuje włosków parzących z odwłoka. Nie znajduje się na liście CITES.

Opinia hodowcy:

-brak-

Polecany dla:

Doświadczonych hodowców.

__________________________________________________________

Skala: 1 - 6

Siła jadu 4
Temperament 4
Trudność hodowli 2
Dostępność 2

Zdjęcia: Mac Santos of Philippines, Hatr3d, Jmugleston, nezu

Bibliografia:

  • Pocock, R.I. 1897.
    On the spiders of the suborder Mygalomorphae from the Ethiopian Region, contained in the collection of the British Museum.
    Proceedings of the Zoological Society of London 1897: 724-774 [p. 754, pl. 43, f. 2].
  • http://pl.wikipedia.org