Ceratogyrus brachycephalus Email

Dorosła samica:

 


EN Nazwa angielska: Greater Horned Baboon


 

INFORMACJE OGÓLNE:

Nazwa łacińska:

Ceratogyrus brachycephalus

Nazwa polska:

-brak-

Występowanie:

Afryka: RPA, Botswana, Zimbabwe

Biotop:

Pająk występuje w strefie klimatu zwrotnikowego, oraz podzwrotnikowego. Najwyższe temperatury występują na obszarze Kalahari, średnie wartości wahają się od 26 do 28 °C. Układ opadów jest silnie zróżnicowany pod względem wielkości, rozkładu rocznego i terytorialnego. Najwyższe opady ponad 1000 mm. rocznie występują we wschodniej części kraju, natomiast na zachodzie są one niskie. Średnio zachodnia część kraju otrzymuje rocznie około 600 mm. Wnętrze kraju i ogólnie jego centralna część to opady rzędu 400 – 800 mm.

Wygląd:

Samice dorastają do ~7 cm DC, oraz ~15 cm z odnóżami. Samce są mniejsze. Dorosłe mierzą ~3-4 cm DC. Odnóża są szare, z ciemniejszym femurem. Odwłok kremowy, z ciemnymi plamkami, oraz pomarańczowymi kądziołkami przędnymi. Karpaks jest kremowy. Okolice oczu są czarne. Po środku karapaksu widnieje charakterystyczny niewielki róg.

WARUNKI HODOWLI:

Terrarium:

30x30x30. Jako podłoże należy zastosować włókno kokosowe zmieszane z piaskiem o grubości ~5 cm. Obowiązkowo: miseczka z wodą, oraz wentylacja.

Temperatura:

~27-29°C z nocnym spadkiem.

Wilgotność:

~70%

Żywienie:

Młodym osobnikom podajemy połowę mącznika, pinki, itp. Dorosłe natomiast karmimy drewnojadami, karaczanami, świerszczami, szarańczą itp. Musimy pamiętać również aby pozostałości niedojedzonego pokarmu usunąć z terrarium. Warto wiedzieć, że po larwach (np.: mącznikach, czy drewnojadach) nie pozostają resztki (chyba że ptaszniki nie zje całego), natomiast po karaczanach, żukach, świerszczach itp. zawsze pozostają resztki w postaci nie strawionego pancerzyka.

Rozmnażanie:

Średnio trudne. Samica składa kokon po ~3 miesiącach. Znajduje się w nim ~100 jaj.

Fot 1: Samica pilnująca wbudowanego w gniazdo kokonu

Fot 2: Kokon

Uwagi/ciekawostki:

Agresywny pająk, dysponujący stosunkowo silnym jadem. Plecie dużo pajęczyny, i buduje imponujące gniazda. Przy zapewnieniu dostatecznej ilości podłoża, kopie tunele. Potrafi strydulować. Nie wyczesuje włosków parzących z odwłoka. Nie znajduje się na liście CITES.

Opinia hodowcy:

-brak-

Polecany dla:

Doświadczonych hodowców.

__________________________________________________________

Skala: 1 - 6

Siła jadu 4
Temperament 4
Trudność hodowli 2
Dostępność 4

Bibliografia:

  • Hewitt, J. 1919.
    Descriptions of new South African Araneae and Solifugae.  Ann. Transv. Mus. 6: 63-111 [p. 103, pl. 1, f. a-c].