Augacephalus ezendami Email

Dorosła samica:

Dorosły samiec:

 

INFORMACJE OGÓLNE:

Nazwa łacińska:

Augacephalus ezendami

Nazwa polska:

-brak-

Występowanie:

Afryka: Mozambik

Biotop:

Pająk występuje głównie w strefie klimatu podrównikowego wilgotnego (m. in. Mozambik). Jednak na południu kraju ma on suchą odmianę, co oznacza występowanie dwóch pór roku – suchej (kwiecień-wrzesień) oraz deszczowej (październik-marzec). Najcieplej jest w porze deszczowej, temperatury wahają się od 26-29 °C. W czasie trwania pory suchej kiedy słońce świeci nad półkulą północną jest chłodniej, zwłaszcza na południowych krańcach Mozambiku. Temperatury wahają się od 16-20 °C. Opady są zróżnicowane i związane z rytmem wspomnianych pór roku. Na południu kraju deszczy jest mało, średnia to około 400 mm. Im dalej na północ tym opady są większe. Na północy średnia opadowa w głębi lądu wynosi około 800 mm.

Wygląd:

Samice dorastają do ~5 cm DC. Samce zaś do ~3-4 cm DC. Ubarwienie to głównie kolor ciemno pomarańczowy. Karapaks jest złotawy, z czarniejszymi wstawkami, rozchodzącymi się od fovea. Odwłok jest beżowy z czarnymi plamkami. Femur odnóży jest charakterystycznie jaśniejszy od reszty segmentów. Pozostałe szczegóły ubarwienia podobne są do reszty gatunków w tym rodzaju.

WARUNKI HODOWLI:

Terrarium:

Odpowiednie będzie terrarium o wymiarach ~30x30x25cm. Jako podłoże możemy zastosować sami piasek, który jednak słabo utrzymuje wilgotność, dlatego warto wymieszać go z niewielką ilością torfu, lub włókna kokosowego. Z uwagi iż jest to afrykański pająk możemy zastosować jedynie miseczkę z wodą, która zapewni odpowiednią wilgotność.  Ilość podłoża w terrarium to ~8 cm. Możemy zbudować pająkowi również kryjówkę np.: z kawałka korka.

Temperatura:

28°C z odpowiednim nocnym spadkiem do ~25°C.

Wilgotność:

~65%.

Żywienie:

Młodym osobnikom podajemy połowę mącznika, pinki, itp. Dorosłe natomiast karmimy drewnojadami, karaczanami, świerszczami, szarańczą itp. Musimy pamiętać również aby pozostałości niedojedzonego pokarmu usunąć z terrarium. Warto wiedzieć, że po larwach (np.: mącznikach, czy drewnojadach) nie pozostają resztki (chyba że ptaszniki nie zje całego), natomiast po karaczanach, żukach, świerszczach itp. zawsze pozostają resztki w postaci nie strawionego pancerzyka.

Rozmnażanie:

Trudne z uwagi na dostępność dorosłych osobników. Poza tym podobne do znacznie popularniejszego rodzaju Pterinochilus murinus. Samica przy odpowiednich warunkach może złożyć kokon po ~100 dniach.

Uwagi/ciekawostki:

Przed rewizją w 2010 roku występował jako Ceratogyrus ezendami. Jest to dość agresywny pająk (cecha osobnicza). Potrafi strydulować. Nie znajduje się na liście CITES.

Opinia hodowcy:

-brak-

Polecany dla:

Doświadczonych hodowców.

__________________________________________________________

Skala: 1 - 6

Siła jadu 3
Temperament 3
Trudność hodowli 3
Dostępność 5

Zdjęcia samca: Obli/Anna Małecka, Cube_2

Bibliografia:

  • Revision of the Ceratogyrus spp. formerly included in Coelogenium (Araneae: Theraphosidae, Harpactirinae). Mygalomorph 2: 1-20 [p. 6, f. 10-17].
  • Gallon, R.C. 2010.
    On some Southern African Harpactirinae, with notes on the eumenophorines Pelinobius muticus Karsch, 1885 and Monocentropella Strand, 1907 (Araneae, Theraphosidae). Bull. Br. arachnol. Soc. 15(2): 29-48.