Augacephalus junodi Email

Dorosła samica:

Dorosły samiec:

wkrótce!

 

INFORMACJE OGÓLNE:

Nazwa łacińska:

Augacephalus junodi

Nazwa polska:

-brak-

Występowanie:

Afryka: RPA, Namibia

Biotop:

Sawanna.

Wygląd:

Samice tego gatunku dorastają do ~5 cm DC, oraz ~16 cm z rozpostartymi odnóżami. Samce są mniejsze, oraz smuklejsze. Dorosłe rzadko przekraczają 4 cm DC. Ubarwienie tego pająka to głównie kolor wyblakło – beżowy. Karapaks zdobią charakterystyczne ciemne pręgi. Okolice oczu są czarne. Odwłok pokryty jest nielicznymi ciemnymi plamkami. Odnóża blado-różowe, z ciemniejszym femur.

Fot 1: Młoda samica mierząca 3,5 cm DC

WARUNKI HODOWLI:

Terrarium:

Dla dorosłej samicy odpowiednie będzie terrarium o wymiarach ~30x30x30 cm. W terrarium powinna znaleźć się miseczka z wodą. Możemy zastosować również kawałki kory, kamienie, czy odpowiednie rośliny. Ważna jest również wentylacja zapewniająca cyrkulację powietrza.

Temperatura:

~28°C, z nocnym spadkiem do ~24°C

Wilgotność:

65%

Żywienie:

Młodym osobnikom podajemy połowę mącznika, pinki, itp. Dorosłe natomiast karmimy drewnojadami, karaczanami, świerszczami, szarańczą itp. Musimy pamiętać również aby pozostałości niedojedzonego pokarmu usunąć z terrarium. Warto wiedzieć, że po larwach (np.: mącznikach, czy drewnojadach) nie pozostają resztki (chyba że ptaszniki nie zje całego), natomiast po karaczanach, żukach, świerszczach itp. zawsze pozostają resztki w postaci nie strawionego pancerzyka.

Rozmnażanie:

Trudne. Dostępność pary: niedostępna. Po kopulacji samica składa kokon (co zwykle robi po ~3 miesiącach). W kokonie może znaleźć się ~100 młodych pająków. Dorosłe samce nie posiadają haków goleniowych.

Uwagi/ciekawostki:

Spotykany na wysokościach nawet 1400m co jest rekordem w Afryce południowo-wschodniej. Temperatura za dnia wynosi 23°C, zaś nocą spada do 12°C. Potrafi strydulować. Nie znajduje się na liście CITES.

Opinia hodowcy:

-brak-

Polecany dla:

Doświadczonych hodowców.

__________________________________________________________

Skala: 1 - 6

Siła jadu 3
Temperament 3
Trudność hodowli 3
Dostępność 6

Bibliografia:

  • Simon, E. 1904.
    Descriptions de quelques arachnides nouveaux faisant partie de la collection du Musée d'histoire naturelle de Genève. Rev. suisse zool. 12: 65-70 [p. 65].
  • Gallon, R.C. 2001.
    Revision of the Ceratogyrus spp. formerly included in Coelogenium (Araneae: Theraphosidae, Harpactirinae). Mygalomorph 2: 1-20.
  • Gallon, R.C. 2002.
    Revision of the African genera Pterinochilus and Eucratoscelus (Araneae, Theraphosidae, Harpactirinae) with description of two new genera.
    Bulletin of the British Arachnological Society
    12: 201-232.
  • Ross, L.K. 2005.
    Systematics, identification, ecology and geographic distribution of Augacephalus junodi (Simon, 1904) [Araneae, Theraphosidae, Harpactirinae]. ARACHNOCULTURE 1(1): 52-59.
  • Paulsen, M. 1998.
    Pterinochilus junodi
    : spiderling becomes a mature male. Journal of the British Tarantula Society 14(1): 15-22.