Idiothele mira Email

Dorosła samica, i podrostek:

Dorosły samiec:

 

INFORMACJE OGÓLNE:

Nazwa łacińska:

Idiothele mira

Nazwa polska:

-brak-

Występowanie:

Afryka: RPA (prowincja KwaZulu-Natal)

Biotop:

Mieszka w głębokich norkach, które kopie między kamieniami, oraz krzewami.  Wejścia do gniazd są praktycznie niewidoczne, ponieważ buduje swoiste klapki, które otwierają się od wewnątrz. Klimat w KwaZulu-Natal, jest prawie cały rok subtropikalny, z gorącymi latami, w których występuje częste opady deszczu, a temperatura przekracza 30°C. W Republice Południowej Afryki, zimą temperatura spada, i nocą wynosi ~ 5°C. Biotop Idiothele mira charakteryzuję gęste lasy, oraz sawanny.

Wygląd:

Długość ciała samic to ~4 cm DC. Samce są mniejsze. Ubarwienie to głównie kolor złotawy. Karapaks dodatkowo zdobią czarne linie rozchodzące się od środka. Odwłok pokryty jest licznymi ciemnymi plamkami, oraz linią przebiegającą wzdłuż niego. Metatarsus, oraz tarsus odnóży przybiera kolor błękitny. Dorosłe samce posiadają haki na pierwszej parze odnóży.

Fot. 1: Młoda samica Idiothele mira

WARUNKI HODOWLI:

Terrarium:

Dla dorosłej samicy, musimy zapewnić terrarium o minimalnych wymiarach ~30x30x30 cm. Jako podłoże najlepiej jest zastosować włókno kokosowe, z mieszanką piasku. Ważne jest odpowiednia ilość podłoża, taka aby pająk mógł kopać tunele (gniazda). Część podłoża powinna być stale wilgotna. Ponadto możemy umieścić miseczkę z wodą.

Temperatura:

~28°C, z nocnym spadkiem do ~24°C.

Wilgotność:

~75%

Żywienie:

Młodym osobnikom podajemy połowę mącznika, pinki, itp. Dorosłe natomiast karmimy drewnojadami, karaczanami, świerszczami, szarańczą itp. Musimy pamiętać również aby pozostałości niedojedzonego pokarmu usunąć z terrarium. Warto wiedzieć, że po larwach (np.: mącznikach, czy drewnojadach) nie pozostają resztki (chyba że ptaszniki nie zje całego), natomiast po karaczanach, żukach, świerszczach itp. zawsze pozostają resztki w postaci nie strawionego pancerzyka.

Rozmnażanie:

Brak jest szczegółowych informacji na temat rozmnażania. Posiłkując się jednak materiałami z rewizji, znaleźć można informację, iż w kokonie złożonym w naturze znalazło się około 32 jaja, o średnicach ~4mm.

Uwagi/ciekawostki:

W handlu spotykana pod nazwą Idiothele sp. blue foot. W Polsce jest nadal trudno dostępna. Charakteryzują się znaczną siłą jadu.

Opinia hodowcy:

-brak-

Polecany dla:

Doświadczonych hodowców.

__________________________________________________________

Skala: 1 - 6

Siła jadu 4
Temperament 3
Trudność hodowli 3
Dostępność 5

ARTYKUŁ OPUBLIKOWANY RÓWNIEŻ W SERWISIE: terrarium.com.pl

Bibliografia:

  • Zdjęcia: Anastasia, Mac Santos of Philippines, Bosing
  • Gallon, R.C. 2010.
    On some Southern African Harpactirinae, with notes on the eumenophorines Pelinobius muticus Karsch, 1885 and Monocentropella Strand, 1907 (Araneae, Theraphosidae). Bull. Br. arachnol. Soc. 15(2): 29-48.