Cyriopagopus sp. Sulawesi Black Email

Dorosła samica:

Dorosły samiec:

 

INFORMACJE OGÓLNE:

Nazwa łacińska:

Cyriopagopus sp. Sulawesi Black

Nazwa polska:

-brak-

Występowanie:

Azja: Indonezja (wyspa Sulawesi)

Biotop:

Indonezja znajduje się w strefie klimatu równikowego wilgotnego, a tylko obszary Małych Wysp Sundajskich, posiadają cechę podrównikową, cechującą się większą ilością dni słonecznych i bezdeszczowych. Temperatury w Indonezji na terenach nizinnych utrzymują się w okolicach 25-27 °C, bez prawie żadnych wahań dobowych, gdzie wpływ ma nie tylko sam klimat, ale i obecność oceanów. Opady są wysokie, typowe dla obszarów równikowych. Występują przez cały rok, z maksimum na okres listopada i grudnia, co wiąże się z napływem wilgotnych mas powietrza znad Pacyfiku. Średnia roczna suma opadów wynosi około 2 500 mm.

Wygląd:

Samice dorastają do ~ 8 cm DC, oraz ~25 cm z rozpostartymi odnóżami. Samce są rzecz jasna mniejsze, i smuklejsze. Dorosłe zazwyczaj mierzą ~5 cm DC, oraz ~20 cm z odnóżami. Oczywiście zdarzają się osobniki większe i mniejsze od wyżej podanych. Ubarwienie tych pająków to głównie kolor czarny. Karapaks, oraz odnóża są czarne (jednak nie tak intensywnie jak np.: u L. nigerinum). Odnóża dodatkowo zdobią nieliczne rude włoski. Odwłok jest czarny z charakterystycznym jaśniejszym ornamentem.

Dorosłe samce są szare. Karapaks, jest ciemnooliwkowy z czarniejszymi liniami, oraz czarnymi okolicami oczu.  Odwłok jest szary z lekko widocznym ciemnym ornamentem, i ciemną wąską linią przebiegającą wzdłuż niego. Ponadto pokryty jest rudymi włoskami. Na pierwszej parze odnóży posiada haki, zaś na końcówkach nogogłaszczek bulbusy.

WARUNKI HODOWLI:

Terrarium:

Dla dorosłej samicy odpowiednie będzie terrarium o wymiarach ~30x30x40 cm. Podłoże jakie można zastosować to: torf, włókno kokosowe, lub ziemia. W terrarium powinny znaleźć się elementy wystroju no.: tuby korkowe. Młode osobniki trzymamy np.: w pojemnikach na mocz. W miarę wzrostu zwiększamy pojemniki. Ważna jest wentylacja, na tyle duża aby zapewniała dostateczną cyrkulację powietrza, oraz mała – aby pająk nie uciekł przez nią.

Temperatura:

~26-28°C z nocnym spadkiem do ~22°C.

Wilgotność:

~80%

Żywienie:

Młodym osobnikom podajemy połowę mącznika, pinki, itp. Dorosłe natomiast karmimy drewnojadami, karaczanami, świerszczami, szarańczą itp. Musimy pamiętać również aby pozostałości niedojedzonego pokarmu usunąć z terrarium. Warto wiedzieć, że po larwach (np.: mącznikach, czy drewnojadach) nie pozostają resztki (chyba że ptaszniki nie zje całego), natomiast po karaczanach, żukach, świerszczach itp. zawsze pozostają resztki w postaci nie strawionego pancerzyka.

Rozmnażanie:

Trudne. Aby jednak okazała się względnie sukcesywne, należy stosować pory deszczowe, i suche. Po kopulacji utrzymujemy niską wilgotność. Po ~2 miesiącach zwiększamy, co zachęci samicę do złożenia kokonu. W kokonie znajduje się zazwyczaj ~100 jaj.

Uwagi/ciekawostki:

Po przyszłych rewizjach gatunku będzie on najprawdopodobniej nosił nazwę: Phormingochilus sp Velvet Black. Są to agresywne, i duże pająki. Podczas ich hodowli, oraz manipulacji w terrarium należy zachować ostrożność. W Polsce gatunek jest praktycznie niedostępny. Nie znajduje się na liście CITES.

Opinia hodowcy:

-brak-

Polecany dla:

Doświadczonych hodowców.

__________________________________________________________

Skala: 1 - 6

Siła jadu 4
Temperament 4
Trudność hodowli 3
Dostępność 6

Wikipedia

Zdjęcia: http://sites.google.com/site/asianarboreals/asianarboreals