Tapinauchenius subcaeruleus Email

Dorosła samica:

 

INFORMACJE OGÓLNE:

Nazwa łacińska:

Tapinauchenius subcaeruleus

Nazwa polska:

-brak-

Wymowa:

Tapinałkenius subkaruleus

Występowanie:

Ameryka południowa: Ekwador.

Biotop:

Lasy deszczowe.

Wygląd:

Samice tego gatunku dorastają zazwyczaj do ~3 cm DC, oraz ~7 cm z rozpostartymi odnóżami. Samce są mniejsze. Jest to dość atrakcyjnie barwiony pająk. Karapaks oraz odnóża są ciemne. Odwłok jest ciemno czerwony, pokryty nielicznymi krótkimi włoskami w tym samym kolorze. Dwie ostatnie pary odnóży krocznych również pokryte są czerwonymi, jednak większymi włoskami. Dorosłe samce na końcówkach nogogłaszczek posiadają narządy kopulacyjne zwane bulbusami, zaś na pierwszej parze odnóży, haki.

WARUNKI HODOWLI:

Terrarium:

Terrarium powinno mieć wymiary standardowe dla ptaszników nadrzewnych. Może być np.: 25x25x30. Jako podłoże możemy zastosować włókno kokosowe, lub torf (względnie mieszanka obu tych substratów). Jak wystrój możemy zastosować kawałki kory, kamienie, oraz tuby korkowe. W plastikowych pojemnikach musimy wypalić, lub wywiercić otwory wentylacyjne (pamiętajmy aby nie były zbyt duże!), natomiast szklane terrarium wyposażyć w pakiety blach perforowanej, zapewniającą odpowiednią cyrkulację powietrza, i zapobiegającą pojawieniu się pleśni.

Temperatura:

~26-29°C

Wilgotność:

85%

Żywienie:

Młode osobniki karmimy np.: pinkami, wylęgiem świerszcza, małymi mącznikami itp. Natomiast starszym, oraz dorosłym podajemy: larwy drewnojadów, mączników, karaczany, świerszcze, szarańcze itp. Musimy pamiętać również aby pozostałości niedojedzonego pokarmu usunąć z terrarium. Warto wiedzieć, że po larwach (np.: mącznikach, czy drewnojadach) nie pozostają resztki (chyba że ptaszniki nie zje całego), natomiast po karaczanach, żukach, świerszczach itp. zawsze pozostają resztki w postaci nie strawionego pancerzyka.

Rozmnażanie:

Rozmnażanie tego gatunku nie należy do trudnych. Para chętnie kopuluje. Zdarza się, że samiec po odbytym stosunku zostaje zjedzony, dlatego po kopulacji można od razu pająki rozdzielić. Po ~80 dniach samica składa kokon. Po kolejnych ~25 dniach w kokonie zaczynają pojawiać się pierwsze młode pająki nazywane nimfami w stadium I.

Uwagi/ciekawostki:

Są to szybkie, oraz dobrze skaczące pająki. Są stosunkowo odporne na błędy początkujących hodowców. Nie znajduje się na liście CITES, a co za tym idzie nie są wymagane żadne dokumenty. W Polsce trudno dostępne.

Opinia hodowcy:

-brak-

Polecany dla:

Średnio doświadczonych hodowców.

__________________________________________________________

Skala: 1 - 6

Siła jadu 1
Temperament 2
Trudność hodowli 2
Dostępność 3

Zdjęcia: Mac Santos of Philippines