Tapinauchenius violaceus Email

Dorosła samica:

Dorosły samiec:

Spermetka dorosłej samicy: (fot: nezu)

 

INFORMACJE OGÓLNE:

Nazwa łacińska:

Tapinauchenius violaceus

Nazwa polska:

-brak-

Wymowa:

Tapinałkenius wiolaceus

Występowanie:

Ameryka południowa: Gujana Francuska.

Biotop:

Ptasznik zamieszkuje opuszczone dziuple, i szczeliny w drzewach. Las deszczowy.

Wygląd:

Samice dorastają średnio do ~5 cm DC, oraz ~11 cm z rozpostartymi odnóżami. Samce są znacznie mniejsze, i smuklejsze. Dorosłe mierzą zazwyczaj ~4 cm DC. Pająk ten charakteryzuje się bardzo ładnym ubarwieniem. Jednolicie pokryty jest ciemnym fioletem, z niebieskawym połyskiem. Dorosłe samce natomiast są jednolicie pokryte wyblakłym beżem. Na odnóżach posiadają długie, rzadkie włoski w tym samym kolorze. Ponad to na pierwszej parze odnóży krocznych widoczne są haki, które służą do podnoszenia samicy podczas kopulacji, natomiast na końcówkach nogogłaszczek znajdują się bulbusy w których samiec posiada nasienie, i które po kopulacji napełnia.

WARUNKI HODOWLI:

Terrarium:

Standardowe terrarium powinno mieć wymiary ~25x25x30 cm. Jako podłoże możemy zastosować włókno kokosowe, lub torf o grubości ~3,5 cm. Młode natomiast trzymamy w odpowiednio mniejszych pojemnikach np.: pojemnikach po żywności, sałatkach, pojemnikach na mocz itp. W celu przyozdobienia terrarium, oraz zapewnieniu ptasznikowi odpowiedniej przestrzeni życiowej, możemy zastosować tuby korkowe, których ptasznik użyje również do zrobienia gniazda. W terrarium można również zastosować miseczkę z wodą, którą należy systematycznie napełniać. Jeżeli tego nie zrobimy, będziemy musieli częściej zwilżać terrarium. Ważnym czynnikiem jest również wentylacja, która nie może być zbyt duża, aby nasz osobnik nie uciekł.

Temperatura:

27-29°C, z nocnym spadkiem do ~25°C.

Wilgotność:

~80%, utrzymywana poprzez systematyczne zraszanie podłoża w terrarium.

Żywienie:

Młode osobniki karmimy np.: pinkami, wylęgiem świerszcza, małymi mącznikami itp. Natomiast starszym, oraz dorosłym podajemy: larwy drewnojadów, mączników, karaczany, świerszcze, szarańcze itp. Musimy pamiętać również aby pozostałości niedojedzonego pokarmu usunąć z terrarium. Warto wiedzieć, że po larwach (np.: mącznikach, czy drewnojadach) nie pozostają resztki (chyba że ptaszniki nie zje całego), natomiast po karaczanach, żukach, świerszczach itp. zawsze pozostają resztki w postaci nie strawionego pancerzyka.

Rozmnażanie:

Łatwe. Para pająków chętne kopuluje. Samice stosunkowo rzadko bywają agresywne w stosunku do samców. Po udanej kopulacji samica w przeciągu ~2 miesięcy składa kokon, w którym po kolejnych ~25 dniach pojawiać się zaczynają pierwsze pająki zwane nimfami I. W tym stadium nadal powinny zostać w kokonie, względnie inkubatorze. Po ~15 dniach nimfy I zaczynają linieć na nimfy II, które są już w stanie są przemieszczać. Średnio po ~20 dniach nimfy zaczynają ciemnieć i linieć na zdolnego do samodzielnego życia pająka L1. Jako ciekawostkę należy dodać iż bardzo młode samice mierzące nawet 3 cm DC, są zdolne do rozmnażania się.

Uwagi/ciekawostki:

Dość szybkie, i potrafiące skakać pająki. Szybko dorastają, i już w młodym stadium zdarza się iż wytwarzają próbne kokony. Nie znajduje się na liście CITES. Dawna nazwa tego pająk to Tapinauchenius purpureus. Jest ona już jednak nieaktualna.

Opinia hodowcy:

Pająki te bardzo szybko zrzucają wylinki. Mój pająk L1 po pół roku był zdolny do kopulacji! Szczególnie maluch są dość szybkie, dlatego warto uważać przy manipulacji w pojemniku. Preferują ruchliwy pokarm.

Polecany dla:

Średnio doświadczonych hodowców.

__________________________________________________________

Skala: 1 - 6

Siła jadu 2
Temperament 2
Trudność hodowli 3
Dostępność 2

Zdjęcie: matthieu & Mariusz86