Stromatopelma calceatum Email

INFORMACJE OGÓLNE:

Nazwa łacińska:

Stromatopelma calceatum

Nazwa polska:

Ptasznik wiosłonogi.

Występowanie:

Afryka: Liberia, Wybrzeże Kości Słoniowej.

Biotop:

Tereny suche, zacienione.

Wygląd:

Samice tego gatunku dorastają średnio do ~5 cm DC, z odnóżami do ~12 cm. Samce są oczywiście mniejsze i smuklejsze. Dorosłe mierzą zazwyczaj ~4,5 cm DC. Ubarwienie to głównie kolor żółty. Odwłok, i odnóża ozdobione są różnej wielkości czarnymi plamkami, i kreskami. Okolice oczu są zaciemnione. Na karapaksie widnieje swoista rozchodząca się ciemna gwiazda. Odnóża pokryte długimi matowo-pomarańczowymi włoskami.

WARUNKI HODOWLI:

Terrarium:

Dla ptaszników nadrzewnych wymagane jest terrarium o względnie dużej wysokości. Dlatego dla dorosłego osobnika, odpowiednie będzie terrarium o wymiarach np.: 25x25x40 cm (dł. x szer. x wys.). Młode natomiast trzymamy w odpowiednio mniejszych pojemnikach np.: pojemnikach po żywności, sałatkach, pojemnikach na mocz itp. Jako podłoże najlepiej sprawdzi się włókno kokosowe zmieszane z piaskiem o grubości ~3 cm. W celu przyozdobienia terrarium, oraz zapewnieniu ptasznikowi odpowiedniej przestrzeni życiowej, możemy zastosować tuby korkowe, których ptasznik użyje również do zrobienia gniazda. W terrarium można również zastosować miseczkę z wodą, którą należy systematycznie napełniać. Jeżeli tego nie zrobimy, będziemy musieli częściej zwilżać terrarium. Ważnym czynnikiem jest również wentylacja, która nie może być zbyt duża, aby nasz osobnik nie uciekł.

Temperatura:

27-29°C z nocnym spadkiem do ~24°C

Wilgotność:

~60%.

Żywienie:

Młode osobniki karmimy np.: pinkami, wylęgiem świerszcza, małymi mącznikami itp. Natomiast starszym, oraz dorosłym podajemy: larwy drewnojadów, mączników, karaczany, świerszcze, szarańcze itp. Musimy pamiętać również aby pozostałości niedojedzonego pokarmu usunąć z terrarium. Warto wiedzieć, że po larwach (np.: mącznikach, czy drewnojadach) nie pozostają resztki (chyba że ptaszniki nie zje całego), natomiast po karaczanach, żukach, świerszczach itp. zawsze pozostają resztki w postaci nie strawionego pancerzyka

Rozmnażanie:

Stosunkowo łatwe. Para chętnie kopuluje. Zdarza się, że samiec po odbytym stosunku zostaje zjedzony, dlatego po kopulacji można od razu pająki rozdzielić. Samiec po kopulacji musi się napełnić, aby muc ponownie przystąpić do zapłodnienia samicy. Gdy to zrobi, parę ponownie można do siebie dopuścić. Po ~70 dniach samica składa kokon który jest wbudowany w ściankę terrarium. Po kolejnych ~25 dniach w kokonie zaczynają pojawiać się pierwsze młode pająki nazywane nimfami.

Uwagi/ciekawostki:

Jest to pająk polecany zdecydowanie zaawansowanym hodowcom. Dysponuje silnym jadem, atakuje bez wahania, oraz jest bardzo szybki. Nie wyczesuje włosków parzących z odwłoka. Nie znajduje się na liści CITES, więc nie wymaga żadnych dokumentów. Dobrze skacze.

Opinia hodowcy:

Bardzo szybki pająk. Już u młodych osobników należy uważać, i ostrożnie otwierać pojemnik, gdyż często bardzo szybko uciekają. Chętnie przyjmują pokarm. Większe osobniki są bardzo agresywne.

Polecany dla:

Doświadczonych hodowców.

 

Zdjęcia: Pulek