Cyriocosmus elegans Email

Dorosła samice:

wkrótce

Dorosły samiec: (fot. Prz3mEk87)

 

INFORMACJE OGÓLNE:

Nazwa łacińska:

Cyriocosmus elegans

Nazwa polska:

-brak-

Występowanie:

Ameryka południowa: Boliwia, Brazylia, Trynidad, Wenezuela.

Biotop:

Pająki te występują w strefie klimatu zwrotnikowego podrównikowego. Ogólnie rzecz biorąc warunki klimatyczne są zróżnicowane. Temperatury są na ogół wysokie, jednak cechują się wysokimi amplitudami dobowymi. Tereny równinne cechują się temperaturami od 20 °C zimą do 25 °C latem. Opady są zróżnicowane. W kraju występują regiony zarówno suche jak bardzo wilgotne. Osłonięte od wiatrów górskie płaskowyże te bardzo suche tereny gdzie w ciągu roku spada od 150 mm do 600 mm w na stokach dowietrznych. Wschodnie przedgórza Andów są wilgotne gdzie rocznie spada około 1 300 mm. Najzasobniejszy w opady jest region na północnym wschodzie, będący pod wpływem równikowych mas powietrza docierających znad Amazonii. Roczny opad w tych regionach wynosi 2 000 mm, a lokalnie nawet do 3 000 mm. Na równinnych terenach kraju występują zjawisko pory suchej i deszczowej.

Wygląd:

Cyriocosmus elegans, jest najbardziej rozpoznawalnym gatunkiem w tym rodzaju. Są jednak bardzo małe. Dorosłe samice mierzą maksymalnie 2,5 cm DC, oraz ~5 cm z odnóżami. Samce są jeszcze mniejsze. Dorosłe na ogół nie przekraczają 1,5 cm DC. Wielkość osobnika L1 to ~6 mm. Ubarwienie tego pająka jest jednak bardzo atrakcyjne. Karapaks jest jasno-pomarańczowy, z czarnym trójkątem, rozchodzącym się z fovea, i zakończonym bo bokach oczu. Odwłok jest czarny, z charakterystycznym jasnym lusterkiem w kształcie serca, i ornamentem po jego bokach. Kądziołki przędne są pomarańczowe. Odnóża są jasne (srebrne) z wyjątkiem segmentu femur.

WARUNKI HODOWLI:

Terrarium:

Małe pająki trzymamy w tzw.: kliszówkach. Większe osobniki (podrostki) w pojemnikach po żywności. Dorosłe samice można z powodzeniem hodować w niewielkich plastikowych pojemnikach o wymiarach ~15x15x15 cm, lub szklanym terrarium. Jako podłoże warto zastosować włókno kokosowe, lub torf. Ważne jest wentylacja. Należy jednak pamiętać aby nie była zbyt duża, gdyż są to bardzo małe pająki, i mogą się przez nią wydostac.

Temperatura:

~27-29°C, oraz ~24°C nocą.

Wilgotność:

80%

Żywienie:

Młodym osobnikom podajemy połowę mącznika, pinki, itp. Dorosłe natomiast karmimy drewnojadami, karaczanami, świerszczami, szarańczą itp. Musimy pamiętać również aby pozostałości niedojedzonego pokarmu usunąć z terrarium. Warto wiedzieć, że po larwach (np.: mącznikach, czy drewnojadach) nie pozostają resztki (chyba że ptaszniki nie zje całego), natomiast po karaczanach, żukach, świerszczach itp. zawsze pozostają resztki w postaci nie strawionego pancerzyka.

Rozmnażanie:

Łatwe. Para chętnie kopuluje, i jest dostępna na polskim rynku. Samica składa bardzo szybko kokon, bo średnio po upływie ~1 miesiąca. W kokonie może naleźć się ~60 jaj.

OSOBNY ARTYKUŁ: ROZMNAŻANIE

ZOBACZ RELACJĘ Z ROZMNOŻENIA: KLIK

Fot 1: Pająki podczas kopulacji #1

Fot 2: Pająki podczas kopulacji #2

Fot 3: Kokon po otwarciu

Uwagi/ciekawostki:

Przy odpowiedniej ilości podłoża wykopie sobie norkę. Ze względy na rozmiary, może wystąpić problem z doborem karmówki (dla młodych osobników). Są to spokojne pająki, nie dysponujące silnym jadem. Nie znajduje się na liście CITES.

Opinia hodowcy:

-brak-

Polecany dla:

Początkujących hodowców.

__________________________________________________________

Skala: 1 - 6

Siła jadu 1
Temperament 1
Trudność hodowli 2
Dostępność 2

Bibliografia:

  • Simon, E. 1889.
    Arachnides. In Voyage de M. E. Simon au Venezuela (décembre 1887-avril 1888). 4e Mémoire.