Cyriocosmus sellatus Email

Dorosła samica: (fot: patotxiki, Strazak91)

 

 


Nazwa angielska: Peruvian Dwarf Orange & Black


 

INFORMACJE OGÓLNE:

Nazwa łacińska:

Cyriocosmus sellatus

Nazwa polska:

-brak-

Występowanie:

Ameryka południowa: Brazylia, Peru

Biotop:

Opis Brazylijskiego habitatu:

  • Klimat równikowy: Średnia roczna temperatura dla tej strefy wynosi 24 °C. W pewnym oddaleniu od morza i w zachodniej części Niziny Amazonki notuje się dość duże jak na strefę równikową amplitudy dobowe co wiąże się z ruchami mas powietrza – zimnego i gorącego. Średnia temperatura dobowa może wzrosnąć nawet do 28 °C i więcej. Opady są na ogół wysokie, charakterystyczne dla klimatu równikowego. Sięgają nawet 4000 mm rocznie, minimalna wartość opadów to 1500 mm. Opady są równomiernie rozłożone w ciągu roku.
  • Klimat podrównikowy: Sucha odmiana klimatu podrównikowego obejmuje zachodnią część Wyżyny Brazylijskiej i region stanu Bahia leżącego w regionie kraju najdalej wysuniętego na wschód (północno-wschodnia część Brazylii). Średnie roczne temperatury powietrza wynoszą tu od 19 °C do 26 °C. Roczne opady na tym terenie wynoszą około 1500 mm, a ich największe ilości notuje się na okres letni.

Wygląd:

Są to stosunkowo duże Cyriosocmus’y. Dorosłe samica dorastają do nawet 4,5 cm DC. Samce mierzą ~2,5-3 cm DC. Przechodząc jednak do ubarwienia: karapaks, oraz chelicery dorosłej samicy są kolory pomarańczowego. Odnóża są szare, pokryte jaśniejszymi włoskami. Odwłok jest czarny, z lusterkiem w kształcie serca. Ponadto pokryty jest nielicznymi kremowymi włoskami.

WARUNKI HODOWLI:

Terrarium:

Dla dorosłego osobnika tego gatunki odpowiednie będzie terrarium o wymiarach ~15x15x15 cm .Jako podłoże można zastosować np.: włókno kokosowe. Młode osobniki trzymamy w tzw.: kliszówkach, i pojemnikach po żywności.

Temperatura:

~27-29°C z nocnym spadkiem do ~23°C.

Wilgotność:

~80%

Żywienie:

Młodym osobnikom podajemy połowę mącznika, pinki, itp. Dorosłe natomiast karmimy drewnojadami, karaczanami, świerszczami, szarańczą itp. Musimy pamiętać również aby pozostałości niedojedzonego pokarmu usunąć z terrarium. Warto wiedzieć, że po larwach (np.: mącznikach, czy drewnojadach) nie pozostają resztki (chyba że ptaszniki nie zje całego), natomiast po karaczanach, żukach, świerszczach itp. zawsze pozostają resztki w postaci nie strawionego pancerzyka.

Rozmnażanie:

Łatwe. Pająki zazwyczaj chętnie kopulują. W kokonie znajduje się ~60 jaj. Kokon zalecamy odebrać po ~25 dniach od złożenia.

Uwagi/ciekawostki:

Poprzednia nazwa tego pająka to: Hapalopus sellatus. Wyczesuje włoski parzące z odwłoka. Na ogół są to spokojne pająki. Sklasyfikowane w roku 1889 przez Simon’a. Nie znajduje się na liście CITES.

Opinia hodowcy:

-brak-

Polecany dla:

Początkujących hodowców.

__________________________________________________________

Skala: 1 - 6

Siła jadu 1
Temperament 1
Trudność hodowli 2
Dostępność 4

Bibliografia:

  • Simon, E. 1889.
    Arachnides. In Voyage de M. E. Simon au Venezuela (décembre 1887-avril 1888). 4e Mémoire.
    Ann. Soc. ent. Fr. (6) 9: 169-220 [p. 218].