Paraphysa parvula Email

Dorosła samica:

Dorosły samiec:

 

INFORMACJE OGÓLNE:

Nazwa łacińska:

Paraphysa parvula

Nazwa polska:

-brak-

Występowanie:

Ameryka południowa: Chile

Biotop:

Duża rozciągłość południkowa sprawia, że w Chile znajdują się cztery strefy klimatyczne. Paraphysa parvula występuje głównie w strefie klimatu zwrotnikowego, oraz podzwrotnikowego, które cechują się wysokimi temperaturami. Latem w najcieplejszym miesiącu styczniu, a także w lutym temperatury wynoszą od 27 °C do 23 °C, w ciągu dnia panuje upał. Zimy są dość ciepłe ze średnią temperaturą w lipcu-sierpniu od 16 °C do 19 °C. Występują spadki do kilku stopniu powyżej zera, nocą występują przymrozki. Region ten jest suchy lub bardzo suchy. Opady sięgają maksymalnie 100 mm rocznie, ale zazwyczaj nie osiągają tej wartości.

Wygląd:

Gatunek ten, należy do stosunkowo małych ptaszników. Samice rzadko osiągają wymiar 4 cm DC, oraz ~8 cm z rozpostartymi odnóżami. Samce są oczywiście mniejsze, oraz smuklejsze. Dorosłe mierzą zazwyczaj ~3 cm DC. Ubarwienie tych pająków jest jednak atrakcyjne, i rekompensuje ich niewielkie rozmiary. Odnóża są szare, porośnięte niewielkimi rudymi włoskami. Przy odpowiednim świetle femur połyskuje na złotawy kolor. Karapaks jest złoty. Od boków oczy w stronę coxa rozchodzi się ciemniejszy trójkąt. Odwłok jest czarny, porośnięty niewielkimi rudymi włoskami.

Fot 1: Młody osobnik w stadium L5

WARUNKI HODOWLI:

Terrarium:

Dla dorosłej samicy odpowiednie będzie terrarium, lub zamiennik w postaci plastikowego pojemnika o wymiarach zbliżonych do ~25x25x25 cm. Jako podłoże standardowo należy zastosować włókno kokosowe, lub torf, w ilości ~5-6 cm. W terrarium mogą znaleźć się elementy wystroju, wykonane, np.: z tuby korkowej, oraz elementów znalezionych, oraz odpowiednio przygotowanych, w lesie. Ważna jest miseczka z wodą, oraz wentylacja. Młode osobniki trzymamy np.: w pojemniku na mocz. Ilość podłoża w takim pojemniku powinna wynosić ~2 cm.

Temperatura:

~27-28°C, z nocnym spadkiem.

Wilgotność:

~75%

Żywienie:

Młodym osobnikom podajemy połowę mącznika, pinki, itp. Dorosłe natomiast karmimy drewnojadami, karaczanami, świerszczami, szarańczą itp. Musimy pamiętać również aby pozostałości niedojedzonego pokarmu usunąć z terrarium. Warto wiedzieć, że po larwach (np.: mącznikach, czy drewnojadach) nie pozostają resztki (chyba że ptaszniki nie zje całego), natomiast po karaczanach, żukach, świerszczach itp. zawsze pozostają resztki w postaci nie strawionego pancerzyka.

Rozmnażanie:

Rozmnażanie tego gatunku nie należy do trudnych. Para pająków zazwyczaj chętnie kopuluje, nie stwarzając przy tym większych problemów. Jedynym mankamentem, może okazać się dostępność dorosłych osobników. Samica składa kokon po ~1,5 miesiąca od kopulacji. Znajduje się w nim ~100 jaj.

ZOBACZ RELACJĘ Z ROZMNOŻENIA: KLIK

Fot 2: "Zaloty" dorosłego samca

Fot 3: Pająki podczas kopulacji

Fot 4: Kokon tuż po odebraniu, oblepiony kawałkami włókna kokosowego (podłoża)

Uwagi/ciekawostki:

Są to łagodne, i ciekawe w obserwacji pająki. Nie dysponują silnym jadem, jednak wyczesuje włoski parzące w odwłoka. Nie znajduje się na liście CITES.

Opinia hodowcy:

-brak-

Polecany dla:

Początkujących hodowców.

__________________________________________________________

Skala: 1 - 6

Siła jadu 1
Temperament 1
Trudność hodowli 2
Dostępność 4

www.wikipedia.org - PL

Zdjęcia: Crawltech, mcluskyisms