Hapalopus triseriatus Email

Dorosła samica:

Dorosły samiec:

 

INFORMACJE OGÓLNE:

Nazwa łacińska:

Hapalopus triseriatus

Nazwa polska:

-brak-

Występowanie:

Ameryka południowa: Wenezuela

Biotop:

Teren występowania pająka cechuje się dużym nasłonecznieniem, gdzie średnia liczba godzin ze słońce w ciągu roku wynosi 2 600. Południowa i wschodnia część kraju (Wyżyna Gujańska) leży w strefie klimatu równikowego wilgotnego, na pozostałych obszarach panuje klimat podrównikowy wilgotny. W górach klimat jest zróżnicowany, podrównikowy suchy występuje na północnym wschodzie, a podrównikowy wilgotny na wschodnich stokach Cordillera de Mérida. Jeśli chodzi o temperaturę, są on różne. Wspólną cechą jest wysoka przez cały rok stała, o niskich amplitudach wartość. Północne obszary, mimo iż leża w pewnym oddaleniu od równika cechują się wartościami typowymi jakie notuje się w tropikalnych lasach deszczowych. Przyczyną jest wpływ Ciepłego Prądu Karaibskiego. Oznacza to, że średnio w ciągu roku temperatury wynoszą 27-29 °C, bez występowania ekstremów termicznych. Roczne amplitudy wynoszą od 1 °C do 3 °C. Także na Wyżynie Gujańskiej temperatury nie różnią się mimo iż jest to obszar wyżej położony. Średnie wartości wynoszą tam od 24 °C do 26 °C. Na niemal całym obszarze kraju, poza regionami leżącymi na południowych krańcach i w części południowej Wyżyny Gujańskiej występują dwie pory roku: deszczowa i sucha. Długość pory deszczowej jest różna, najwięcej dni z deszczem jest na samym południu kraju i na Wyżynie Gujańskiej Pora deszczowa trwa zazwyczaj od maja do listopada, a sucha od grudnia do kwietnia. Wilgotność powietrza w porze deszczowej jest duża i wynosi średnio 85%, zaś w czasie pory suchej około 70%.

Wygląd:

Są to niewielkie pająki. Samice dorastają do max. 4 cm DC, oraz ~8 cm z odnóżami. Samce są jeszcze mniejsze. Dorosłe rzadko przekraczają 2 cm DC. Ubarwienie jest bardzo charakterystyczne, i stanowi o dużym zainteresowaniu tym pająkiem. Odwłok jest czarny, z wyraźnymi dużymi pomarańczowymi, symetrycznymi plamkami. Odnóża są beżowe, z wyjątkiem segmentu femur, który jest prawie w całości czarny. Czarny karapaks, posiada beżową wstawkę w okolicach oczu, która rozchodzi się od jego środka.

WARUNKI HODOWLI:

Terrarium:

Terrarium dla dorosłej samicy powinno mieć wymiar około 15x15x15 cm. Jako podłoże warto zastosować włókno kokosowe, bądź torf. Warstwa podłoża powinno mieć grubość ~3 cm.  Jako elementy wystroju, zastosować można tuby korkowe, a tylną ściankę terrarium wyłożyć korkiem. Obowiązkowym elementem jest ponadto miseczka z wodą. W celu odprowadzania wilgoci, oraz zapewnienia cyrkulacji powietrza, terrarium musi mieć dostatecznie dużą wentylację.

Temperatura:

~28°C, z nocnym spadkiem do ~25°C

Wilgotność:

~70-80%

Żywienie:

Młodym osobnikom podajemy połowę mącznika, pinki, itp. Dorosłe natomiast karmimy drewnojadami, karaczanami, świerszczami, szarańczą itp. Musimy pamiętać również aby pozostałości niedojedzonego pokarmu usunąć z terrarium. Warto wiedzieć, że po larwach (np.: mącznikach, czy drewnojadach) nie pozostają resztki (chyba że ptaszniki nie zje całego), natomiast po karaczanach, żukach, świerszczach itp. zawsze pozostają resztki w postaci nie strawionego pancerzyka.

Rozmnażanie:

Obecnie niewiele jest informacji na temat rozmnażanie tego gatunku. W Polsce zanotowane jednak jedno udane rozmnożenia. Z informacji od hodowcy, wynikają następujące wnioski: kopulacja przebiega zazwyczaj w nietypowy sposób. Samiec przewraca samicę, uzyskując w ten sposób łatwy dostęp do płytki płciowej. Kokon jest składany po około 70 dniach. Po kolejnych ~60 dniach, pojawiają się pająki L1. Polski hodowca, uzyskał ostateczną ilość pająków w wysokości 150 sztuk. Samica L1, aby dorosnąć potrzebowała około 18 miesięcy.

Uwagi/ciekawostki:

Pająki te plotą stosunkowo dużą ilość sieci. Są ciekawe w obserwacji, i przy tym dysponują ładnym ubarwieniem. W Polsce rodzaj ten nie jest jeszcze popularny. Dysponuje średnio silnym jadem. Bywa szybki.

Opinia hodowcy:

-brak-

Polecany dla:

Średnio doświadczonych hodowców.

__________________________________________________________

Skala: 1 - 6

Siła jadu 3
Temperament 3
Trudność hodowli 2
Dostępność 4

Bibliografia:

  • Caporiacco, L. di. 1955.
    Estudios sobre los aracnidos de Venezuela. 2a parte: Araneae. Acta biol. venez. 1: 265-448 [p. 276].
  • ATSHQ: www.atshq.org, foto: Eric Reynolds, informacje: kritt-1983