Acanthoscurria antillensis Email

INFORMACJE OGÓLNE:

Nazwa łacińska:

Acanthoscurria antillensis

Nazwa polska:

-brak-

Występowanie:

Wybrzeża Ameryki południowej

Biotop:

Lasy deszczowe, naziemne trakty.

Wygląd:

Jest to dość duży pająk; samice dorastają do ~8 cm DC, oraz 15 cm z odnóżami. Dorosłe samice mierzą ~4 cm DC – są mniejsze i mają bardziej smuklejszą budowę od samic. Jeśli chodzi o kolory ubarwienie – pająk w całości jest brązowy. Odwłok pokryty jest włoskimi koloru ubarwienia. Tibia, oraz metatarsus odnóży ozdobione są dwoma jasnymi paskami przechodzącymi wzdłuż nich, zaś tarsus widoczna jest skośna jasno-brązowa linia. Femur (udo) jest ciemniejsze od reszty odnóża. Dorosłe samce są jaśniejsze, na pierwszej parze odnóży krocznych posiadają haki, zaś na zakończeniu nogogłaszczek narządy kopulacyjne zwane bulbusami.

WARUNKI HODOWLI:

Terrarium:

Standardowe terrarium dla średniej wielkości pająków naziemnych, powinno mieś wymiary ~30x30x30. Jako podłoże możemy zastosować włókna, lub chipsy kokosowe. Można również zapewnić pająkowi schronienie, np.: z połówki kokosa, lub poziomo ułożonej tuby korkowej. Na tylnej ściance w celach estetycznych może znaleźć się ścianka s korka prasowanego. Obowiązkowa jest również miseczka z wodą zapobiegająca odwodnieniu pająka, oraz wentylacja, która umożliwi cyrkulację powietrza.

Młode pająki trzymamy w odpowiednio dobranej wielkości pojemnikach po żywności, sałatkach itp. Pamiętajmy jednak aby nie zrobić zbyt dużych dziurek wentylacyjnych, ponieważ nasz pająk może uciec.

Temperatura:

~28°C z nocnym spadkiem do ~24°C.

Wilgotność:

~75%.

Żywienie:

Małym pająkom (L1-L4) podajemy pinki, niewielkie mączniki, lub małe karaczany np.: szare. Podrostkom (L5-L8) podajemy większe karaczany, mączniki, lub drewnojady, zaś dorosłym osobnikom dorosłe postacie w/w owadów, świerszcze, szarańczę itp.

Rozmnażanie:

Trudne, z racji niedostępności tych pająków na polskim rynku. Jeżeli jednak posiadamy dorosłą parę, rozmnażanie nie powinno przysparzać większych problemów – po udanej kopulacji samica może złożyć kokon, co zwykle robi po ~90 dniach od ostatniego kontaktu z samcem. Po następnych ~30 dniach w kokonie zaczynają pojawiać się pierwsze małe pajączki zwane nimfami w stadium I. Kolejne stadia to nimfa II, oraz L1.

Uwagi/ciekawostki:

Trudno dostępny pająk. Swoim zachowaniem, oraz temperamentem przypomina inne bardziej popularne pająki z tego rodzaju, choćby A. geniculata – potrafi zaskoczyć swoją szybkością, oraz agresywnością. Na ogół jednak sa spokojne, i nie przysparzają problemów początkującym hodowcom. Wyczesuje włoski parzące z odwłoka, dlatego warto zachować ostrożność. Nie znajduje się na liście CITES, przez co nie wymaga posiadania żadnych dokumentów.

Opinia hodowcy:

-brak-

Polecany dla:

Początkujących hodowców.

 

______________________________________________________________________________

Ogrzewanie i oświetlenie

Hodowla pająków naziemnych

 

Zapraszamy do lektury!