Online
Naszą witrynę przegląda teraz 29 gości| Theraphosa apophysis |
 |
|
Dorosła samica:
Dorosły samiec:
INFORMACJE OGÓLNE: Nazwa łacińska: Theraphosa apophysis Nazwa polska: -brak- Występowanie: Ameryka południowa: Brazylia, Wenezuela Biotop: Przebieg roczny i dobowy, oraz średnia dobowe i miesięczne temperatury mają cechę typową dla regionów klimatów równikowych i podrównikowych. średnio w ciągu roku temperatury wynoszą 27-29 °C, bez występowania ekstremów termicznych. Roczne amplitudy wynoszą od 1 °C do 3 °C. Także na Wyżynie Gujańskiej temperatury nie różnią się mimo iż jest to obszar wyżej położony. Średnie wartości wynoszą tam od 24 °C do 26 °C. Wilgotność na terenach występowania T. apophysis wynosi ~80%. Pokrywa glebowa na obszarze Wenezueli, jak i Brazylii jest zróżnicowana. Są to m.in. gleby laterytowe i gliniaste. Zdjęcie biotopu: las deszczowy Wenezueli Wygląd: Samice dorastają do równie imponujących rozmiarów jak pozostałe gatunki w tym rodzaju. Dorosłe mierzą ~11 cm DC, zaś samce ~6-8 cm DC. Ubarwienie dorosłych osobników podobne jest do T. blondi. Odwłok jest brązowy, przyjmujący różne odcienie tego koloru. Pokryty jest długimi włoskami (głównie na jego końcu). Karapaks jest również brązowy z jaśniejszą fovea. Odnóża ciemnobrązowe, z charakterystycznymi setami na patella. Posiada gruby femur. Wszystkie segmenty (oprócz patella, oraz femur) zdobią beżowe włoski. Młode osobniki są ciemnobrązowe, z ciemnym wręcz czarnym odwłokiem. Maluchy T. apophysis, jak jedyny gatunek w tym rodzaju na wszystkich odnóżach posiada jasny tarsus. Okolice oczu są ciemne. WARUNKI HODOWLI: Terrarium: Dla dorosłej samicy odpowiednie będzie dużych wymiarów terrarium np.: 40x40x30 cm. (30 cm – wysokość). Jako podłoże można zastosować mieszankę włókna kokosowego z piaskiem. Aby terrarium przypominało naturalny habitat pająka, można umieścić w nim również niewielką ilość gliny. Jako kryjówkę, możemy użyć poziomo ułożoną sporą donicę, lub tubę z korka. Ważna jest miseczka z wodą, oraz odpowiednio duża wentylacja, zapewniająca cyrkulację powietrza. Młode pająki trzymamy w dostosowanych plastikowych pojemnikach. Temperatura: ~26-28°C, z uwzględnieniem kilkustopniowego nocnego spadku. Wilgotność: ~80% Żywienie: Młodym osobnikom podajemy połowę mącznika, pinki, itp. Dorosłe natomiast karmimy drewnojadami, karaczanami, świerszczami, szarańczą itp. Musimy pamiętać również aby pozostałości niedojedzonego pokarmu usunąć z terrarium. Warto wiedzieć, że po larwach (np.: mącznikach, czy drewnojadach) nie pozostają resztki (chyba że ptaszniki nie zje całego), natomiast po karaczanach, żukach, świerszczach itp. zawsze pozostają resztki w postaci nie strawionego pancerzyka. Rozmnażanie: Trudne. W Polsce skompletowanie dorosłej pary jest praktycznie niemożliwe. Aby zwiększyć prawdopodobieństwo złożenia kokonu, samica powinna być w dużym terrarium, ze sporą ilością podłoża (~10-13 cm). Przed samą kopulacją samica powinna być intensywnie nakarmiona – zmniejszy to ryzyko zjedzenia samca. Kokon jest składany po ~4 miesiącach. Znajduje się w nim ~100 jaj. Kokon zaleca się odebrać po ~45 dniach. Uwagi/ciekawostki: Gatunek zaklasyfikowany w roku 1991 przez Tinter’a. Posiada stosunkowo słaby jad, aplikuje jednak jego sporą ilość ofierze. Dorosłe samce jako jedyne w tym rodzaju posiadają haki goleniowe na I parze odnóży. Nie znajduje się na liście CITES. Opinia hodowcy: -brak- Polecany dla: Doświadczonych hodowców. __________________________________________________________ Skala: 1 - 6
Źródło:
|
Nazwa angielska: Pinkfoot Goliath, Pinktoe Goliath